Hier zijn wij geen machines, maar mensen die machines doen draaien.

door Dieter Verbeest, Kwaliteitsverantwoordelijke drukkerij

07/10/2019

Hier zijn wij geen machines, maar mensen die machines doen draaien.

 

245 dagen, of 1960 uren per jaar. Zoveel uren ben ik te vinden op de werkvloer in de drukkerij. Onze slogan One team, one family is hier echt van toepassing. Ik zie sommige collega’s meer dan mijn partner. En die collega’s zijn er in alle soorten en maten: de jeugd, de veertigers, de bijna gepensioneerden, Belgen en niet-Bbelgen, hetero of holebi, moslim of atheïst, blank of gekleurd. De multiculturele werkvloer is voor ons een realiteit. Natuurlijk zijn er soms problemen, strubbelingen en onenigheden. Toch slagen wij erin om het te doen werken. Hier wordt nog gepraat met elkaar. Een vriendelijke “Goede morgen”, “Hoe was het weekend?”, “En met de kindjes, alles goed?” Daarmee begint de dag.

 

Het is momenteel ontzettend druk in de drukkerij, de planning zit goed vol. Stressmomenten en deadlines. Het vraagt het uiterste van de collega’s en mezelf. Maar we slagen erin om alles af te leveren zoals het hoort. De hiërarchie in de drukkerij draagt daartoe bij. Iedereen zijn taken, elk zijn verantwoordelijkheid. Toch gaat het soms mis. Een individuele fout zet een alarm in werking… en plots staat een volledig team klaar om te helpen. Dit is de kracht van de drukkerij. Dit is one team, one family.

 

Werken in een ploegenstelsel met een kleurrijke bende collega's en mij toch goed voelen in mijn vel? Hier lukt dat! Omdat ik hier een zekere vrijheid ervaar. Een vrijheid om te kunnen praten met een collega of om ’s nachts even een koffie te kunnen drinken. De vrijheid om te overleggen en ieders mening te horen. De vrijheid om eens een fout te kunnen maken. De vrijheid om te zijn wie ik ben. 

 

Hier zijn wij geen machines, maar mensen die machines doen draaien.

14/01/2019

Punten scoren op donderdag

 

The Economist, het invloedrijke Britse magazine, rolt op donderdag van de persen. Er hangt een gezonde stressy sfeer. Niet alleen hebben we een heel strakke deadline, ook qua kwaliteit moet het onberispelijk zijn. Iets vóór 14 uur worden de drukplaten aan alle persen verwacht. De volledige ploeg staat klaar om de pers zo snel mogelijk te laten draaien. Het voorbije uur werden de nodige voorbereidingen uitgevoerd. De transportrollen, de geleidingsstukken, oven, koelwalsen, vouwmachine... Alles werd gereinigd zodat, eens in productie, we de pers niet moeten stilliggen voor zichtbare vervuiling in het drukbeeld. 

Om 14.15 uur draaien de persen. Goede opstart! De eerste hindernis is genomen. Nu gaat het om kwaliteit. De eisen van The Economist liggen hoog. Er zijn heel strikte voorgeschreven kleurdensiteiten. Daarvan mag alleen in noodgevallen worden afgeweken. Ook het kleurregister moet perfect liggen. De controle van het magazine gebeurt elke week, tot in het kleinste detail, door een medewerker van The Economist. Daarna stelt hij een rapport op en geeft hij ons een score. 

De persen draaien intussen op volle snelheid. Mijn eerste werk: controle van het magazine aan de hand van de blauwdruk. Niet één, niet twee, maar drie keer controleer ik blad per blad op fouten of imperfecties. De voorbereidingen hebben hun doel bewezen: ik zie geen vervuiling, krassen, plooien... Tijd voor het echte drukwerk! Met de densitometer in de hand meet ik pagina per pagina uit. Zwart, blauw, magenta en geel moeten op de voorgeschreven densiteit gedrukt worden. Het is zoeken naar de goede balans tussen water en inkt om stabiel te kunnen drukken. Hier wat meer blauw, daar wat minder geel, even de aanpassing afwachten en opnieuw beginnen. Terug aanpassen, en terug controle. Tussenin bekijk ik de aangeleverd kleurproef. Die ziet er goed uit, weinig afwijking in kleur. Even de conducteur stimuleren om het kleurregister beter te krijgen, hier en daar zie ik nog een foto die uit register ligt. Opnieuw controle, bijsturing... De tijd vliegt, we zijn al een uur in druk. Over de kleurdensiteiten ben ik tevreden. Ik zie weinig schommelingen en ook de foto's benaderen de kleurproeven. Tijd om de bewijsnummers te nemen. Deze exemplaren worden gecontroleerd door The Economist. Nog even focus houden dus! Bewijsnummers 1ste katern zijn klaar. Vlug naar de andere pers voor het tweede katern. Hier begin ik opnieuw: controle , bijsturen, densiteit uitmeten en bewijsnummers nemen. Klaar! Alle katernen worden nu naar de verzamel machines gebracht. Als ze daar even gefocust zijn als aan de pers komt er zeker weer een goede score. 

Een week later, donderdagvoormiddag komt ons puntenrapport binnen. 
Applaus op alle banken, alweer een topscore van 20 op 20! Een score die we al zeven weken na elkaar behalen! Daarmee staan we eenzaam op kop en laten we drukkerijen in Singapore, Duitsland en New York achter ons...

20 op 20... Het geeft ons een goed gevoel!!

27/06/2018

Voorbereid op elke noodsituatie

 

Brand, een gevaar in de drukkerij. Hier staan tonnen papier. Er wordt gewerkt met solventen, oliën… Allemaal hoogst brandbaar materiaal. Natuurlijk nemen we allemaal altijd en overal alle mogelijke voorzorgsmaatregelen. Maar dan nog moeten we voorbereid zijn op een noodsituatie.
 

Vandaag krijgt de interne brandweerploeg een herhalingsles. Preventieadviseur Danny Desmet legt in zijn bevlogen stijl uit waar, wanneer en hoe we dan moeten reageren. Drama, ramp, catastrofe, nachtmerrie: Danny schuwt de grote woorden niet om te beschrijven wat een brand zou teweeg brengen.
 

Tijdens de les worden de algemene zaken nogmaals opgefrist. Wat te doen bij een brandalarm? Wie heeft welke taak? Kunnen we de situatie snel onder controle krijgen  of is een interventie van de brandweer noodzakelijk? En in dat laatste geval, hoe kunnen we de brandweer ondersteunen? Zo'n herhalingssessie is zeker nuttig. Bij een echte situatie heerst er chaos en stress, terwijl een snelle reactie toch zeer belangrijk, misschien wel levensbelangrijk is. Op die momenten moeten we op routine kunnen terugvallen.

Na het theoretisch gedeelte trekken we de drukkerij in. Wie daar even de tijd neemt om rond te kijken, bespeurt overal vormen van brandpreventie. Boven ons hoofd houden honderden sprinklers de wacht, aan de machines staan blusapparaten, aan de muren hangen blusslangen. Er zijn noodmelders, automatisch detectiesystemen, enzovoort.

 

Danny neemt ons nog even mee naar buiten. Daar toont hij hoe we de brandweer zo snel mogelijk toegang tot ons bedrijf kunnen verschaffen. Het belangrijkste: de toegangspoorten openen en watertoevoer voorzien.  

Eindigen doen we in het pomplokaal waar drie zware dieselpompen staan opgesteld. De technische dienst is net bezig met de wekelijkse test van de dieselpompen, die zorgen voor een constante toevoer van water vanuit onze eigen blusvijver. Met die blusvijver en de ondergrondse hydranten (aansluitingen op de waterleiding) heeft Roularta bij een brand een tsunami van water ter beschikking.


Laten we hopen dat het nooit gebeurt, maar in een noodsituatie kunnen Roularta, Danny en alle collega’s rekenen op de interne brandweerploeg!

13/02/2018

Kwaliteit is geen routineklus

 

Een modern machinepark, daar kan toch enkel maar mooi drukwerk van de persen rollen? Helaas pindakaas, zo werkt het niet. Een conducteur, drukker, bobineur en een uitpakker. Elk zijn taak en specifieke functie, en samen laten zij de pers rollen.

We werken met moderne drukpersen, ondersteund door automatisch systemen voor kleurdensiteit, kleur- en baanregister enzo... Maar automatisatie heeft ook zijn beperkingen en een menselijke fout is snel gebeurt...

 

Waar pas ik dan in als kwaliteitsverantwoordelijke? Overal.

Ik check en dubbelcheck. 80% van mijn tijd bestaat uit controle.

Gebruiken we het correct papier? Gebruiken we de correcte specificaties? Drukken we de juiste editie, en wordt deze correct aangeduid? Het lijkt allemaal routine, maar net dan gebeuren er fouten.

De pers draait, tijd om een goed-voor-druk te geven.

Samen met de drukker overlopen we pagina per pagina. We controleren of de kleuren op het papier de kleurechte drukproef zo goed mogelijk benadert. Ik stuur bij waar nodig. Indien de kwaliteit niet voldoet leg ik de pers stil. Ik beslis welke veranderingen aan de pers moeten gebeuren om de vereiste kwaliteit te halen. Hierbij spelen mijn jaren ervaring een grote rol. Bijna altijd halen we een hogere kwaliteit na de interventies.

Toch is het soms wikken en wegen: Een deadline halen, een te grote kost voor een minieme toename aan kwaliteit, een te grote persstilstand....

 

Gelukkig krijgen we heel wat steun vanuit de directie: periodieke kwaliteitsvergaderingen, nieuwe producten, test momenten... Alles om de kwaliteit steeds op hoog niveau te houden. En dat maakt de job boeiend, en geeft veel voldoening. ...

 

Oja, wat met de overige 20% van mijn tijd?

Een preventieve controle van de drukpers tijdens een onderhoudsperiode, tijdig vervangen van inktrollen, het fijn afstellen van de machine... Kwaliteit komt niet vanzelfsprekend.

14/11/2017

Ga maar werken bij een degelijk bedrijf

 

In 2002 was ik 20 jaar en pas afgestudeerd. "Ga maar werken bij een degelijk bedrijf" – ik hoor het mijn ma nog altijd zeggen. Roularta stond bovenaan mijn lijstje, want Roularta is een klinkende naam in Roeselare. Er volgde een sollicitatiegesprek, waarin bleek dat mijn technische opleiding voldoende was om de dag erna al te kunnen beginnen.  Ik garandeer je, de eerste kennismaking met de drukkerij is ronduit indrukwekkend en overweldigend. Gigantische drukpersen, ellenlange papierbanen, het op en af rijden van vorkliften met papier, kranten die langs transportkettingen boven je hoofd worden getransporteerd en een ploeg productiemedewerkers die alles in goede banen leiden. Ik dacht bij mezelf: " Waar ben ik nu aan begonnen?" 

 

Ik startte als oproller aan de krantenpers. Ik kreeg de nodige opleidingen en draaide al heel snel mee in het ploegenstelsel. Bij de uitbreiding van de drukkerij en de aankoop van nieuwe drukpersen kon ik telkens meegroeien: van oproller over bobineur en drukker naar tenslotte conducteur, de voorman van de drukpers. Omdat ik als  floater/vlinderwerd ingezet,  deed ik ervaring op aan alle drukpersen. In september 2016 resulteerde dit in een nieuwe functie: kwaliteitsverantwoordelijke. Met de  collega’s Carl en Tony zijn wij 24/7 beschikbaar. We zorgen voor de correcte afstelling  van de drukpersen, lossen druktechnische problemen op en assisteren de collega's aan de drukpers om kwalitatief hoogstaand drukwerk af te leveren. Het is een boeiende job die veel samenwerking vereist. Maar het geeft mij voldoening om een mooi magazine af te leveren en te kunnen zeggen: "Dit hebben wij gemaakt." 

terug naar boven