“Carrière? Nooit aan gedacht.” - Jozef Vangelder, Redacteur

Foto Jozef Vangelder

Jozef Vangelder, Redacteur

Op school was ik altijd jaloers op klasgenoten die perfect wisten wat ze later zouden doen. Ze zouden geneeskunde studeren, en zich daarbij specialiseren in deze, welbepaalde richting. Of ze zouden Romaanse filologie studeren, en dan leraar worden, bij voorkeur aan school x of y. Of ze zouden naar het leger gaan, en daar die welbepaalde opleiding volgen, om na x jaar officier te worden met rang y.

 

Ik wist niet wat ik later zou doen. Ik had een vaag idee: het zou iets in het onderwijs worden, ofwel in de journalistiek. Maar verder dan vage ideeën kwam ik niet. Toen ik op de trein naar Leuven zat om mij in te schrijven aan de universiteit, wist ik niet eens wat ik wou studeren. Zo ben ik in de studie economie ‘gerold’, achteraf gezien geen slechte keuze.

 

Daarna is dat ‘rollen’ blijven duren. Aan een carrière heb ik nooit gedacht. Ik kreeg het aanbod om universitair assistent te worden, en dat deed ik dan maar. Stilzitten en een doctoraat schrijven bleken echter niet mijn ding, zodat ik na enkele jaren solliciteerde bij Trends, waar ik begon als journalist. Acht jaar later maakte ik een nieuwe ‘rol’, na een telefoontje van Kanaal Z. Ik dacht daar journalist te blijven, maar kreeg de vraag om eindredacteur, anker en hoofdredacteur te worden… en dat deed ik dan maar. Op dezelfde manier kreeg ik ook telefoontjes van achtereenvolgens De Tijd (2 jaar) en Trends (sinds 2012), waar ik nu nog steeds werk.

 

Waarmee ik niet wil zeggen dat carrièreplanning slecht zou zijn. Maar hou het niet te strak. Je vindt zoveel zonder te zoeken. ​​​